Liekerair

Vijf uur in een kano op de Linge. Zeven personen.

11:00
‘Hèhè, we zijn op weg. Die rare hippie verdient goed hier, beetje kano’s uitlenen en verder sigaretjes ro…oh…oh ho! Links links links…nee nee, ik bedoel rechts, péddel links, links…netjes…’
‘Varen we zeg maar eigenlijk een rondje zo of…’
‘Ja, nee, geen rondje, als we al doodmoe zijn moeten we dus nog terug.’
‘Hahaha, ze gaan lekker in die driepersoons…dat is geen kanoën, dat is zigzaggen…hee, jongens, hallo, schiet eens op!’
‘Kunnen we ergens stoppen? Ik heb honger…en dorst…waar is ons eten eigenlijk?’
‘In de driepersoons…hee, jongens, hallo, hou ons eten droog! Gaan ze wéér het riet in…kom aan, watjes…niet al-le-maal aan één kant peddelen, hallee! Praktische prutsers! Dat studeert allemaal maar aan technische universiteiten, maar kanoën…’
‘Auw, mijn armen doen pijn, nu al.’
‘Beetje bijsturen bijsturen beetje, beetje sturen ik ga zo recht af op dat prikkeldraaaaaaah! STUREN zeg ik toch, dat ging maar net goed…goed, waar is de driepersoons…uit het zicht. Ik hóór ze nog wel…oeh, dat klonk pijnlijk…’
‘Kom we gaan hier rechts…net de Amazone hier…’
‘De Amazone! Hoor hem! Vieze sloot zul je bedoelen, erg vie-ieh! Een dode vis!’
‘Zullen we hier even aanmeren?’
‘Tussen de dode vissen? En ik zie geen steiger.’
‘Nou en, ik heb dorst, we gaan aanmeren…hee! Hee jullie drie! Schiet eens op, we gaan hier pauze houden! En wisselen van bezetting, want jullie zijn niet bepaald een Olympisch droomtrio.’

14:00
‘Auw, mijn polsen doen pijn.’
‘Verdomme, kijk eens uit met die peddel! Levensgevaarlijk dit…’
‘Oh, shit, euhm, HELP!, we zitten vast in dit zeewier…’
‘Rivierwier bedoel je…zeg, zou je dat spul kunnen roken?’
‘Kijk nou uihuit, lomperik! Nou ben ik weer zeiknat…’
‘Kijk zelf uit, steek die peddel maar in je r…remmen! Brandnetelbosjes!’
‘Auw, mijn handen doen pijn.’
‘Wat drijft daar? Weer een dode vis?’
‘Daar lijkt het op…oh, nee, wacht, het is een zwemmende vrouw! Gadverdamme, wie gaat er hier nou zw…rechts rechts rechts rechts rechts! Nee, ándere rechts…’
‘Wat gaat dit zwaar ineens…net of we peddelen voor tw…- hee, laat eens los! Roei zelf! Staat er “WATERTAXI” op de zijkant geschreven?’
‘En waarom doet dinges niks meer…wat? Oh, hij mag niet meer peddelen omdat het makkelijker gaat als hij niks doet.’
‘Auw, er doet iets pijn aan mijn voet.’
‘Hoe laat is het?’
‘Niet zeuren, we zijn pas drie uur onderweg…hee, een steiger! En een café!’

16:30
‘Oké. We zijn verbrand nog vóór we naar Spanje gaan. Ik heb een peddel in mijn gezicht gehad. Alles is drijfnat. Er zit wier in mijn haar. Brandnetels. Insecten. Alles doet pijn, nu al, morgenochtend kom ik vast mijn bed niet meer uit. En…’
‘Maar het was wel gezellig.’
‘Ja, het was wel gezellig.’