Laten we niet te moeilijk doen door een ellenlange omschrijving van datum, tijdstip, weersomstandigheden, treincoupénummer en bestemming te geven: ik zit gewoon in de trein. Uit de oordoppen van mijn iPod klinkt, op een bescheiden geluidsniveau, een cd van Bram Vermeulen over een man die in de trein naar Den Haag zit. Niks denken niks moeten niks willen niks bewegen niks doen, laat gaan, laat gaan. (Voor de goede orde, Bram Vermeulen was een muzikant – mocht u nu de indruk gekregen hebben dat hij een befaamd meditatiegoeroe is.)    Ik lig lekker met mijn ogen dicht naar de muziek te luisteren als mijn toch welhaast meditatieve toestand ruw verstoord wordt door ander, onheilspellend geluid: op de stoelen achter mij zitten twee mannen die indien gewenst beschreven zouden kunnen worden met een … Read entire article »